崇拜你 -- เทิดทูนเธอ

ฟังแล้วคิดถึงพี่หวังทันที ถึงจะยังไม่บ้าขนาดในเพลง แต่ถ้ามีโอกาสก็คงไม่พลาด




崇拜你

你的海报和CD我都齐全
每天在你部落格我都留言
大小型演出我一定都出现
只为了能再看到你灿烂一面
ไม่ว่าจะโปสเตอร์หรือ CD ของเธอ ฉันเก็บสะสมทั้งหมด
ทุกวันฉันต้องทิ้งข้อความไว้ที่ blog ของเธอ
การแสดงไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่ฉันจะต้องโผล่ไปดู
แค่เพียงเพื่อได้เห็นหน้าตาที่งดงามเป็นประกายของเธออีกสักครั้ง


(*) 其他的对我来说不太起眼
只有你在我心中才华无限
喜欢打开电视机看你表演
你的身影陪着我每分每一天
สำหรับฉันแล้ว คนอื่นๆ ไม่ค่อยจะอยู่ในสายตา
มีแค่เธอเท่านั้นที่ใจฉันรู้สึกว่ามีความสามารถไร้ขอบเขต
ชอบที่จะเปิดโทรทัศน์ดูการแสดงของเธอ
เงาของเธอนั้นอยู่กับฉันทุกวันทุกนาที


(*) 当你站在那个舞台
期待你看过来
渴望总有一天 你会被我崇拜
你的眼神电到而爱上我
ตอนที่เธอยืนอยู่บนเวทีนั่น
หวังเหลือเกินให้เธอมองมา
สุดจะปรารถนาว่าสักวันหนึ่ง เธอจะโดนฉันเทิดทูน..
ซะจนสายตาของเธอ spark แล้วก็มาตกหลุมรักฉัน


(*) 穿你也穿的白衬衫
背你代言的包
不管别人怎么笑我对你崇拜
好傻但我还是乐在其中
ใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวแบบที่เธอก็ใส่
สะพายกระเป๋าที่เธอเป็นพรีเซนเตอร์
ไม่สนว่าคนอื่นจะหัวเราะเยาะฉันขนาดไหนที่เทิดทูนเธอ
มันโง่มาก แต่ฉันก็ยังคงพบความสุขอยู่ในนั้น

(*)

崇拜你的我 只为你而活
崇拜你 我生命精彩得多
ฉันที่เทิดทูนเธอ มีชีวิตอยู่ก็เพียงเพื่อเธอ
ได้เทิดทูนเธอ ชีวิตฉันมันช่างสุดยอดไปเลย

礼物 -- ของขวัญ

เพลงนี้เป็นเพลงแรกที่ทำให้เราชอบหลิวลี่หยาง เสียงใสจริงๆ



礼物

终於可以在今天划上句点
一整夜 翻阅过去画面
快想不起我们为何会诀别
只看到那双你送的鞋
ในที่สุดวันนี้ก็สามารถใส่จุด full stop ได้ซะที
ตลอดทั้งคืน ย้อนทบทวนถึงภาพที่ผ่านไปแล้ว
เกือบนึกไม่ออกทำไมพวกเราถึงเอ่ยคำลา
แค่เพียงมองเห็นรองเท้าคู่นั้นที่เธอมอบให้


走一步又一步 我才发现绕了个圈
走了好几年 又回到原点
ก้าวแล้วก้าวเล่า ฉันเพิ่งพบว่าวนเป็นวงกลม
เดินมาตั้งหลายปี ก็กลับไปยังจุดเริ่มต้นอีก


(*) 你送的礼物会不会太特别
毫不避讳那不安的传言
但渐行渐远习惯到没感觉
难道你早想要我走远
ของขวัญที่เธอมอบให้ พิเศษเกินไปหรือเปล่า
ยากที่จะไม่ใส่ใจ เสียงความเชื่อที่รบกวนใจนั่น
แต่ค่อยๆ ผ่านไปนานเข้า ก็คุ้นเคยจนไม่รู้สึกอะไร
หรือว่าเธออยากให้ฉันเดินจากไปไกลๆ แต่แรกแล้ว


(*) 你送的礼物 在此刻好体贴
陪我回忆 把过往走一遍
穿了这些年 难免会有污点
就像每段爱 总会有终点
ของขวัญที่เธอมอบให้ ในเวลานี้ช่างเข้าใจจิตใจฉัน
เป็นเพื่อนฉันย้อนนึกถึงอดีต นำอดีตย้อนกลับมาอีกครั้ง
ใส่มาหลายปีแล้ว คงยากที่จะไม่มีรอยเปื้อน
ก็เหมือนกับทุกช่วงของความรัก มักจะต้องมีจุดจบ


世上最残酷的 恐怕是时间
困住人 一切却还向前
干涸的眼再挤不出一点咸
爱到如此可悲的境界
สิ่งที่โหดร้ายที่สุดบนโลก เกรงว่าจะเป็นกาลเวลา
ดักผู้คนให้หยุดไว้ แต่ทุกสิ่งกลับยังคงเดินไปข้างหน้า
ตาที่แห้งผาก บีบน้ำตาอย่างไรก็ไม่ออก
รักจนถึงขอบเขตที่น่าเศร้าขนาดนี้


走一步又一步 却跟不上你的脚步
你满意了 为什么我却只想要哭
ก้าวแล้วก้าวเล่า กลับก้าวตามเธอไม่ทัน
เธอพอใจแล้ว ทำไมฉันกลับรู้สึกเพียงอยากร้องไห้


(*)


你说做自己吧 我们都做回自己
不要再为爱受委屈
เธอบอกให้เป็นตัวของตัวเองเถอะ พวกเรากลับไปเป็นตัวเองทั้งคู่
อย่าต้องทนทุกข์เพราะรักอีกเลย


你送的礼物 原来是一场劫
终於分别 夙命一样准确
可笑到想要 你赔给我时间
爱情有时廉价得可怜
ของขวัญที่เธอมอบให้ แท้จริงแล้วเป็นเหมือนการปล้นฉากหนึ่ง
ในที่สุดก็แยกจาก แม่นยำเหมือนคำทำนาย
ช่างน่าขันถึงขนาดคิดจะให้เธอชดใช้เวลาคืนมาให้ฉัน
บางครั้งความรักก็มีราคาถูกจนน่าสงสาร


光着脚我一路奔跑 鲜血泪水一路狂飙
收起我的骄傲 承认曾经备受煎熬
鞋上那记号 只有你能明了
过了这一夜 我就全忘掉
ฉันวิ่งพุ่งไปตลอดทางด้วยเท้าเปล่า เลือดสดและหยาดน้ำตาไหลพรากตลอดทาง
เก็บเอาศักดิ์ศรีของตัวเองกลับมา ยอมรับว่าเคยมีประสบการณ์ที่ทรมาน
รอยบนรองเท้านั่น มีเพียงแค่เธอที่เข้าใจ
ข้ามผ่านคืนนี้ไป ฉันก็จะลืมสิ้นทั้งหมด

寂寞光年 -- ปีแสงแห่งความโดดเดี่ยว

เพลงนี้เป็นที่หลิวลี่หยางร้องเพลงประกอบซีรี่ส์เรื่อง Down With Love (就想赖着你) มีอีกเวอร์ชั่นนึงชื่อเพลง "ของขวัญ" (礼物) ครั้งแรกที่ฟังเพลงของขวัญ เราว่าเค้าร้องได้เพราะมาก เนื้อเพลงเศร้าได้ใจ จนได้ฟังเพลงนี้ ถึงรู้ว่าสำหรับเราแล้ว เพลงนี้เศร้ากว่าเยอะ เอาไว้จะเอาเพลงที่เหลือของหลิวลี่หยางมาลงอีก อิอิ ชอบเสียงของเค้าจริงๆ




寂寞光年

是谁从我天空摘走了星星
一转眼 眉头聚满乌云
从来快乐悲伤都自己横行
忘了我也值得被关心
ใครกันที่เด็ดดวงดาวบนท้องฟ้าของฉันไป
แค่พริบตาเดียว เมฆทมึนรวมตัวอยู่เต็มหว่างคิ้ว
แต่ไหนแต่ไรไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์ก็ตัวเองวุ่นวายเอง
ลืมไปแล้วว่าฉันก็มีค่าพอที่จะได้รับความห่วงใย


一双手一个梦一路上不断的俯冲
痛到忘了要怎么喊痛
แขนหนึ่งคู่ ความฝันหนึ่งฝัน ตลอดทางจมดิ่งไม่หยุด
เจ็บจนกระทั่งลืมไปแล้วว่าต้องกรีดร้องอย่างไร


(*) 漫长的寂寞淹没我的难过
我的世界是零下的沙漠
其实我也想要拥抱的温柔
融化这颗坚强的泡沫
ความโดดเดี่ยวที่ยาวนานท่วมท้นความเสียใจของฉัน
โลกของฉันคือทะเลทรายที่ต่ำกว่าศูนย์องศา
จริงๆ แล้วฉันก็อยากจะได้ความอบอุ่นจากอ้อมกอด
หลอมละลายฟองที่แข็งแกร่งนั้น


(*) 漫长的等候让人特别失落
锋锐寂寞把天空都割破
还有谁能够紧握着我的手
陪着我期待消失的彩虹
การรอคอยที่ยาวนานทำให้คนรู้สึกสูญเสียมากเป็นพิเศษ
ความโดดเดี่ยวที่คมกริบตัดท้องฟ้าจนขาดวิ่น
ยังจะมีใครสามารถกุมมือฉันไว้อย่างแนบแน่น
อยู่กับฉัน รอคอยสายรุ้งที่สูญหายไป


是谁将阳光都剪成了雨滴
天灰了 快乐总有限期
从来都陷在孤独的流沙里
忘了我也配被人在意
ใครกันที่ตัดแสงแดดซะจนกลายเป็นหยาดฝน
ท้องฟ้าเทาแล้ว ความสุขมักมีจุดสิ้นสุด
ตลอดมาล้วนแต่ติดอยู่ในทรายดูดเพียงลำพัง
ลืมไปเสียแล้วว่าฉันก็ยังมีค่าพอที่คนจะใส่ใจ


一个人一直走 看着梦像做了又空
精疲力尽有没有哪里可以停泊
เดินอยู่คนเดียวตลอดมา มองดูความฝันที่เหมือนทำไปแล้วกลับสูญเปล่า
สูญสิ้นเรียวแรง จะมีสักที่ไหมที่จะสามารถทอดสมอได้


(*)


那是谁的温柔留在我的小手
微不足道却那么重
ความอบอุ่นที่เหลืออยู่บนมือเล็กๆ ของฉันนั่นเป็นของใครกัน
น้อยเสียจนไม่ต้องพูดถึง แต่กลับหนักหน่วงขนาดนั้น


漫长的寂寞把意志都吞没
整个世界是沉默的漩涡
有谁能陪我手牵着手出走
带我离开空洞的星球
ความโดดเดี่ยวที่ยาวนานกลืนกินความมุ่งมั่นหมดสิ้น
โลกทั้งใบเป็นกระแสน้ำวนที่เงียบงัน
จะมีใครจะอยู่กับฉัน จูงมือพาฉันออกไป
นำฉันออกจากถ้ำอันว่างเปล่าบนดาวเคราะห์


还有什么值得追求
还有什么可以拥有
把怀抱借给我 是不是就不再颤抖
有谁能带走这美丽的哀愁
能让我相信被爱的理由
ยังจะมีอะไรมีค่าพอให้ไล่ตาม
ยังจะมีอะไรที่สามารถครอบครองได้
แค่ให้ฉันหยิบยืมอ้อมกอด ก็ไม่ต้องหนาวสั่นแล้วไม่ใช่เหรอ
จะมีใครสามารถนำความโศกเศร้าที่งดงามนี้จากไป
สามารถทำให้ฉันเชื่อในเหตุผลที่จะได้รับความรัก